ຫຍັງເປັນຕົວການທຳໃຫ້ຜ້າຊີນິ້ວມີຄວາມທົນແລະສະບາຍໃນການໃສ່ປະຈຳວັນ?

ນ້ຳໜັກຊີນິ້ວ: ການສົມດຸນຄວາມທົນ ແລະ ຄວາມສະບາຍໃນການໃຊ້ຜ້າຊີນິ້ວປະຈຳວັນ

ຊີນິ້ວເບົາ, ຊີນິ້ວປານກາງ ແລະ ຊີນິ້ວ وجه ໃຊ້ປະຈຳວັນ

ນ້ຳໜັກຂອງແຜ່ນເດີນິມ ທີ່ວັດແທກໃນອຸງຊີຕໍ່ແຍັດຈະຕຸ້ມ, ມີຜົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຄວາມທົນທານຂອງກາງເກງໃນການໃສ່ປົກກະຕິ. ເດີນິມທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາກ່ວາ 10 ອຸງຊີ ແມ່ນດີເລີດເພາະມັນອະນຸຍາດໃຫ້ອາກາດລອດຜ່ານໄດ້ດີ ແລະ ຮູ້ສຶກນຸ້ມຕໍ່ຜິວໜັງ, ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບັນຍາກາດຮ້ອນ ຫຼື ຕ້ອງການການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍມັກຈະເລືອກໃຊ້ຊະນິດນີ້. ເດີນິມທີ່ມີນ້ຳໜັກປານກາງລະຫວ່າງ 10 ຫາ 13 ອຸງຊີ ມີຄວາມສົມດຸນທີ່ດີ ໂດຍທີ່ເນື້ອຜ້າຍັງຮັກສາຮູບຮ່າງໄດ້ດີ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ສຶກແຂງກະດ້າງຕໍ່ຮ່າງກາຍ, ເຮັດໃຫ້ກາງເກງຊະນິດນີ້ສາມາດໃຊ້ໄດ້ທຸກລະດູ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຜູ້ຄົນຫຼາຍຄົນມັກເລືອກເດີນິມນ້ຳໜັກປານກາງເປັນຕົວເລືອກທີ່ໃຊ້ປະຈຳວັນ. ສ່ວນເດີນິມທີ່ໜັກກວ່າ 14 ອຸງຊີ ມີຄວາມທົນທານສູງຕໍ່ການໃຊ້ງານໜັກ ເນື່ອງຈາກເສັ້ນໃຍທີ່ໜາກວ່າ ແລະ ທົນທານຕໍ່ການຂີດຂົ Scratch ຫຼື ສວມໃສ່ໃນເວລາເຮັດວຽກໜັກທີ່ບ້ານ ຫຼື ສະຖານທີ່ເຮັດວຽກ. ແຕ່ກໍມີຂໍ້ເສຍຄື ເດີນິມໜັກເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນການປັບຕົວໃຫ້ເຂົ້າກັບຮູບຂາ. ການສຶກສາກ່ຽວກັບຄວາມແຂງແຮງຂອງເນື້ອຜ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເດີນິມ 13 ອຸງຊີ ສາມາດຕ້ານການຢືດ ແລະ ງໍໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນປະມານ 40 ເປີເຊັນ ໂດຍບໍ່ແຕກຫັກ ຖ້າທຽບກັບເດີນິມທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາກວ່າ, ເຊິ່ງອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຜູ້ຜະລິດຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຕັ້ງເດີນິມນ້ຳໜັກ 13 ອຸງຊີ ເປັນມາດຕະຖານໃນການຜະລິດກາງເກງທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ມີອາຍຸຍືນຕໍ່ການໃຊ້ງານຕໍ່ເນື່ອງ.

ການປັບໂຕຕາມລະດູ ແລະ ພຶດຕິກຳການສວມໃຊ້ຕາມນ້ຳໜັກ

ເມື່ອລະດູການປ່ຽນໄປ ກໍຄວນປ່ຽນວິທີການເລືອກໃຊ້ແດນິມໃຫ້ເໝາະສົມ. ແດນິມເບົາໆ ເໝາະສຳລັບໃຊ້ໃນລະດູຮ້ອນ ເພາະຊ່ວຍໃຫ້ອາກາດຖ່າຍເທີມ ແລະ ຊ່ວຍຮັກສາຄວາມເຢັນ. ແຕ່ແດນິມໜັກໆ ນັ້ນຈະເຮັດໜ້າທີ່ຄືຜ້າຫຸ້້ມກັນຄວາມອົບອຸ່ນໃນລະດູໜາວ. ສ່ວນແດນິມນ້ຳໜັກກາງ ນັ້ນເໝາະສຳລັບລະດູໃບໄມ້ປິ້ງ ແລະ ລະດູໃບໄມ້ລົ່ນ ເມື່ອອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງບໍ່ສະຖຽນ. ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງກາງເກງເມື່ອໃສ່ໄປນັ້ນກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນ. ກາງເກງແດນິມເບົາໆ ນັ້ນສະດວກສະບາຍຫຼາຍຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໃສ່ ແຕ່ມັກຈະຍືດ ແລະ ສູນເສຍຮູບຮ່າງຫຼັງຈາກໃສ່ໄປສັກພັກ. ສ່ວນແດນິມໜັກໆ ຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຈຶ່ງຈະເຂົ້າຮູບກັບຮ່າງກາຍ ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍຈະເຂົ້າຮູບຄືກັບຖືກຕັດເປັນພິເສດຫຼັງຈາກໃສ່ໄປປະມານ 30 ຄັ້ງ. ການຄົ້ນຄວ້າບາງຢ່າງກ່ຽວກັບຄຸນສົມບັດຂອງເນື້ອຜ້າກໍເປີດເຜີຍຜົນທີ່ໜ້າສົນໃຈ. ການໃສ່ປົກກະຕິອາດຈະເຮັດໃຫ້ແດນິມ 16 ອຸນສ້າ ມີຄວາມແຂງແຮງຂຶ້ນຕາມເວລາ ໂດຍມີຄວາມຕ้านທານຕໍ່ການດຶງເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 25% ໃນໄລຍະເວລາ 6 ເດືອນ ຖ້າທຽບກັບເວລາໃໝ່ໆ. ສຳລັບຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຂດທີ່ມີອາກາດຄ່ອນຂ້າງອົບອຸ່ນ ໂດຍບໍ່ມີອາກາດເຢັນຫຼືຮ້ອນຈັດ, ກາງເກງແດນິມນ້ຳໜັກກາງ ມັກຈະເປັນຕົວເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດ ເພາະໃສ່ສະດວກຕັ້ງແຕ່ມື້ທຳອິດ ແລະ ສາມາດຮັກສາຮູບຮ່າງໄດ້ດີຫຼັງຈາກໃສ່ໄປຫຼາຍໆຄັ້ງ.

ການກໍ່ສ້າງເນື້ອຜ້າ: ວິທີການຖັກເສັ້ນໃຍແບບ Twill, ຄຸນນະພາບເສັ້ນໃຍ ແລະ ຄວາມໜາແໜ້ນ ທີ່ກໍານົດປະສິດທິພາບຂອງເນື້ອຜ້າກາງເກງ

ເຄື່ອງຈັກການຖັກແບບ Twill ແລະ ຜົນກະທົບຂອງມັນຕໍ່ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການສວມໃຊ້

ຮູບລັກສະນະເສັ້ນທแຍງຂອງແຟ້ບຣິກມາຈາກສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າການຖັກເປັນເສັ້ນທแຍງ. ໂດຍພື້ນຖານ, ເສັ້ນໃຍໃນການຖັກປະເພດນີ້ຈະຂ້າມໄປຫຼາຍໆເສັ້ນກ່ອນຈະຂ້າມຜ່ານ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ແຟ້ບຣິກມີພື້ນຜິວທີ່ເປັນລັກສະນະຂອງມັນ. ການຂ້າມນີ້ສ້າງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ "floats" ທີ່ຍາວກວ່າທີ່ພົບໃນຜ້າຖັກປົກກະຕິ. ຜົນໄດ້ຮັບ? ການເຄື່ອນໄຫວມີຄວາມຕ້ານທານໜ້ອຍລົງ, ເຮັດໃຫ້ກາງເກງຮູ້ສຶກລຽບງ່າຍຂຶ້ນຕໍ່ຜິວໜັງ. ປະໂຫຍດອີກອັນໜຶ່ງຂອງການກໍ່ສ້າງແບບເສັ້ນທແຍງນີ້ແມ່ນວິທີການກະຈາຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງໄປທົ່ວວັດສະດຸ. ການທົດສອບຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າສິ່ງນີ້ສາມາດເພີ່ມຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການຂີ້ວຟຸ້ຍໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 30 ຫາ 40 ເປີເຊັນ, ຂຶ້ນຢູ່ກັບປັດໄຈຕ່າງໆ. ມັນຍັງຊ່ວຍຮັກສາບັນຫາການແຕກຮ້ອງທີ່ບໍ່ພ້ອມໃຈໄວ້, ໂດຍສະເພາະໃນບັນດາບ່ອນທີ່ກາງເກງຖືກໃຊ້ງານໜັກທີ່ສຸດເຊັ່ນມຸມຖົງ ແລະ ແຖວເຢັບ. ຄົນສ່ວນຫຼາຍພົບວ່າກາງເກງທີ່ຜະລິດດ້ວຍການຖັກເສັ້ນທແຍງສັ້ນ (ປະເພດ 3/1 ດຳເນີນການໄດ້ດີ) ສາມາດສ້າງຄວາມສົມດຸນທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການໃຊ້ງານປະຈຳວັນ - ມັນມີອາຍຸຍືນກວ່າແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມສະດວກສະບາຍພໍທີ່ຈະໃສ່ໄດ້ທັງມື້ໂດຍບໍ່ຮູ້ສຶກອຶດອັດ.

ເສັ້ນໃຍແພທີ່ຖັກຢ່າງແໜ້ນໜາ, ຄວາມຊິດຂອງເນື້ອຜ້າ, ແລະ ຄວາມທົນທານໃນໄລຍະຍາວ

ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງເສັ້ນດ້າຍໃນຜ້າ, ເຊິ່ງມັກວັດຖຸກັນເປັນຈຳນວນເສັ້ນຕໍ່ນິ້ວ (EPI), ມີບົດບາດສຳຄັນຫຼາຍໃນການກຳນົດຄວາມແຂງແຮງຂອງວັດສະດຸ. ຜ້າເດີນຝ້າຍທີ່ຖັກຢ່າງແໜ້ນໜາດ້ວຍ EPI ກວ່າ 100 ໜ່ວຍ ນັ້ນຈະມີຄວາມແຂງແຮງຫຼາຍຂຶ້ນປະມານ 10 ຫາ 15 ເປີເຊັນເວລາດຶງ, ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າມັນຈະບໍ່ບາງໃນບໍລິເວນຕົ້ນຂາ ຫຼື ບາງໃນຂໍ້ເຂົ່າຫຼັງຈາກໃສ່ເປັນເວລາດົນ. ເສັ້ນດ້າຍປັ້ນແບບວົງ (ring spun yarns) ສາມາດເພີ່ມຄວາມແຂງແຮງໄດ້ອີກຂັ້ນໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກເສັ້ນໃຍຖືກປັ້ນໃຫ້ແໜ້ນໜາ, ສ້າງເປັນຜິວນອກທີ່ລຽບ smoother ທີ່ບໍ່ງ່າຍຈະເກີດເປັນເມັດ ຫຼື ຂາດເສັ້ນໃນຂະນະລ້າງຕາມປົກກະຕິ. ຖ້າປະສົມເສັ້ນດ້າຍເຫຼົ່ານີ້ກັບຮູບແບບການຖັກທີ່ແໜ້ນຂຶ້ນ, ກາງເກງຈະມີອາຍຸຍືນກວ່າກາງເກງປົກກະຕິຫຼາຍ. ແຕ່ກໍມີຂໍ້ເຕືອນໜຶ່ງທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່: ຖ້າການຖັກແໜ້ນເກີນໄປ, ການລະບາຍອາກາດຈະບໍ່ດີ ແລະ ຜ້າຈະຫຼຸດລົງໃນການລະບາຍອາກາດ. ຄົນສ່ວນຫຼາຍພົບວ່າຜ້າເດີນຝ້າຍທີ່ຖັກໃນລະດັບກາງລະຫວ່າງ 80 ຫາ 100 EPI ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບກາງເກງໃຊ້ປະຈຳວັນ, ເນື່ອງຈາກມັນສາມາດສ້າງຄວາມສົມດຸນທີ່ດີລະຫວ່າງຄວາມຍືນຍົງ, ຄວາມສະດວກສະບາຍຕໍ່ຜິວ ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານໂດຍລວມຂອງເຄື່ອງນຸ່ງ.

ແຜ່ນເຈັກສະຕິດກັບຜ້າຊີ້ນຍືດ ຫຼື ບໍ່ຍືດ: ການຕົກລົງຂອງເອລາສະຕັງສຳລັບຄວາມເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານ

ສ່ວນປະສົມຝ້າຍ-ເອລາສະຕັງໃນສະຖານະການໃຊ້ງານປະຈຳວັນ

ກางເກງທີ່ທັນສະໄໝສ່ວນຫຼາຍໃນມື້ນີ້ ຖືກຜະລິດຈາກແຜ່ຝ້າຍປົນກັບເສັ້ນໄຍ elastane ເນື່ອງຈາກຄົນຕ້ອງການຄວາມສະບາຍ ແລະ ຄວາມຢືດຢຸ່ນ. ສ່ວນປະສົມເຫຼົ່ານີ້ ມັກຈະປະກອບດ້ວຍເສັ້ນໄຍ elastane ປະມານ 1 ຫາ 3 ເປີເຊັນ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ມັນມີຄວາມຍືດໄດ້ດີໃນທຸກທິດທາງ. ນີ້ດີຫຼາຍຖ້າໃຜໜຶ່ງຕ້ອງການກົ້ມລົງ ຫຼື ຍ່ອງເຂົ້າລະຫວ່າງກິດຈະກຳປະຈຳວັນ. ແຕ່ກໍຍັງມີຂໍ້ເສຍຢູ່ດ້ວຍ. ເສັ້ນໄຍ elastane ບໍ່ໄດ້ຢືດຢຸ່ນໄປຕະຫຼອດ ເມື່ອຖືກຢືດຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ລ້າງເລື້ອຍໆ. ການສຶກສາຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພື້ນທີ່ທີ່ມັກຈະຖືກຮັບກັບຄວາມກົດດັນ ເຊັ່ນ ເຂົ່າ ແລະ ຕົນເລືອດ ມັກຈະພັງໄວຂຶ້ນ 15 ຫາ 30 ເປີເຊັນ ດ່ວນກ່ວາກາງເກງຝ້າຍຝ້າຍທຳມະດາ. ກາງເກງທີ່ຍືດໄດ້ຮູ້ສຶກດີຂຶ້ນທັນທີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມກົດດັນໜ້ອຍລົງຕໍ່ແຖວເຢັບ, ແຕ່ມັນຈະເລີ່ມເສຍຮູບຮ່າງເດີມຂອງມັນຫຼັງຈາກໃຊ້ໄປໄລຍະໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກສ່ວນທີ່ເຮັດໃຫ້ຍືດເສື່ອມສະພາບ. ກາງເກງຝ້າຍທຳມະດາທີ່ບໍ່ຍືດນັ້ນ ຕ້ອງໃຊ້ເວລາດົນກ່ວາກ່ວາຈຶ່ງຈະຮູ້ສຶກສະບາຍ, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມັນຈະຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າຫຼາຍ ໃນການໃຊ້ງານຫຼາຍປີ. ເວລາເລືອກຊື້ກາງເກງ, ຕ້ອງຄິດເບິ່ງວ່າສິ່ງໃດສຳຄັນທີ່ສຸດ: ເລືອກກາງເກງທີ່ຍືດໄດ້ຖ້າຕ້ອງການຄວາມເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຄວາມສະບາຍທັນທີ, ຫຼື ເລືອກກາງເກງຝ້າຍແທ້ໆຖ້າຕ້ອງການສິ່ງທີ່ຈະຢູ່ຍືນຍົງໄປຕະຫຼອດເວລາ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນການແຕ່ງຕົວໃຫ້ຄຸ້ນເຄີຍກ່ອນ.

ຄຸນນະພາບຝ້າຍແລະຄວາມສົມບູນແບບຂອງເສັ້ນໃຍ: ສິ່ງກໍານົດຕົ້ນຕໍຂອງຜ້າ jeans ຄວາມອ່ອນແລະຄວາມແຂງແຮງ

ຄຸນນະພາບຂອງເສັ້ນໃຍຝ້າຍດີປານໃດ ນັ້ນມີຜົນກະທົບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຄວາມສະດວກສະບາຍ ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງກາງເກງ. ຄວາມຍາວຂອງເສັ້ນໃຍມີຜົນກະທົບຄ່ອນຂ້າງຫຼາຍ. ເສັ້ນໃຍທີ່ຍາວກວ່າຈະສາມາດຜະລິດເປັນເສັ້ນດ້າຍທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ລຽບ smoother ທີ່ບໍ່ງ່າຍຈະເກີດເປັນກ້ອນ ຫຼື ສວມສະໄໝໄດ້ງ່າຍ. ກາງເກງທີ່ຜະລິດຈາກຝ້າຍທີ່ມີເສັ້ນໃຍຍາວຈະຫຼຸດຜ່ອນການຫຼົ່ນເສັ້ນໃຍລົງປະມານ 40 ເປີເຊັນຫຼັງຈາກຊັກ 50 ຄັ້ງ ເມື່ອທຽບກັບກາງເກງທີ່ຜະລິດຈາກຝ້າຍເສັ້ນສັ້ນ. ເວລາທີ່ເຮົາເວົ້າເຖິງຄວາມລະອຽດຂອງເສັ້ນໃຍ, ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເນື້ອຜ້າມີຄວາມນຸ້ມ. ເສັ້ນໃຍທີ່ມີຄ່າ micronaire ຕ່ຳຈະສຳຜັດຜິວໜັງໄດ້ດີກວ່າ, ໃນຂະນະທີ່ເສັ້ນໃຍທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນຊ່ວຍໃຫ້ສີຢາງແລ່ນໄດ້ດີຂຶ້ນ ແລະ ສີສັນຄົງຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ. ປັດໄຈທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ມາຮວມກັນໃນການນຳໃຊ້ຈິງ. ຝ້າຍທີ່ທັງມີຄວາມສຸກ ແລະ ມີເສັ້ນຍາວຈະສ້າງຈຸດອ່ອນໜ້ອຍລົງໃນໂຄງສ້າງເສັ້ນດ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນກາງເກງຈຶ່ງຮັກສາຄວາມແຂງແຮງໄດ້ເຖິງແມ່ນຈະໃຊ້ງານມາດົນ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າໃນການນຳໃຊ້ປະຈຳວັນ, ເນື້ອຜ້າ denim ຈະຍັງຄົງແຂງແຮງພຽງພໍທີ່ຈະຮັບມືກັບການໃຊ້ງານໜັກ, ແຕ່ກໍຍັງຄົງນຸ້ມຂຶ້ນ ແລະ ສະດວກສະບາຍຂຶ້ນໃນແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ໃສ່, ແລະ ສຸດທ້າຍກໍຈະກາຍເປັນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຮູ້ສຶກຖືກຕ້ອງແກ່ຮ່າງກາຍຢ່າງເປັນເອກະລັກ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ປັດໃຈໃດທີ່ກຳນົດນ້ຳໜັກຂອງເດີ້ມສ໌?

ນ້ຳໜັກຂອງເດີ້ມສ໌ ຖືກວັດແທກໃນຫົວໜ່ວຍ ounce ຕໍ່ຢາດຮຽບ (ounce per square yard). ເດີ້ມສ໌ ນ້ຳໜັກເບົາຈະຕ່ຳກວ່າ 10 ອິ້ນ, ເດີ້ມສ໌ ນ້ຳໜັກກາງຈະຢູ່ລະຫວ່າງ 10 ຫາ 13 ອິ້ນ, ແລະ ເດີ້ມສ໌ ນ້ຳໜັກໜັກຈະເກີນ 14 ອິ້ນ.

ນ້ຳໜັກຂອງເດີ້ມສ໌ ມີຜົນຕໍ່ຄວາມທົນທານແນວໃດ?

ເດີ້ມສ໌ ທີ່ໜັກກວ່າສາມາດຕ້ານທານກັບການໃຊ້ງານໜັກໄດ້ດີກວ່າ ເນື່ອງຈາກເສັ້ນດ້າຍໜາກວ່າ, ໃນຂະນະທີ່ເດີ້ມສ໌ ນ້ຳໜັກກາງຮັກສາຮູບຮ່າງ ແລະ ຄວາມສະດວກສະບາຍສຳລັບການໃຊ້ງານປະຈຳວັນ. ເດີ້ມສ໌ ນ້ຳໜັກເບົາໃຫ້ຄວາມລະບາຍອາກາດດີ ແຕ່ອາດຈະບໍ່ທົນທານພໍໃນການໃຊ້ງານໜັກ.

ການຖັກແບບ twill weave ມີຄວາມໝາຍແນວໃດຕໍ່ເດີ້ມສ໌?

ການຖັກແບບ twill weave ຊ່ວຍໃຫ້ເດີ້ມສ໌ ມີລັກສະນະເສັ້ນທแຍງທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະ ຊ່ວຍແຜ່ກະຈາຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງໄປທົ່ວວັດສະດຸ, ເຮັດໃຫ້ຕ້ານການຂີ້ວເຈາະດີຂຶ້ນ.

ເປັນຫຍັງເສັ້ນດ້າຍ ring-spun ຈຶ່ງເປັນທີ່ຕ້ອງການສຳລັບເດີ້ມສ໌?

ເສັ້ນດ້າຍ ring-spun ຖືກມ້ວນຢ່າງແໜ້ນໜາ, ສ້າງເປັນຜິວພື້ນທີ່ລຽບ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມີຄວາມທົນທານສູງຂຶ້ນ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນການເກີດເມັດ.

ຂໍ້ດີ ແລະ ຂໍ້ເສຍລະຫວ່າງກາງເກງຍືດ ແລະ ກາງເກງບໍ່ຍືດແມ່ນຫຍັງ?

ການສວມໃສ່ກັງຊີແບບຢືດຫຍຸ່ນໃຫ້ຄວາມສະດວກ ແລະ ຄວາມຍືດຍຸ່ນທັນທີ ແຕ່ອາດຈະເສຍຮູບຮ່າງໄວຂຶ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ກັງຊີແບບບໍ່ຢືດຈະຮັກສາຮູບຮ່າງໄດ້ດີກວ່າຕະຫຼອດເວລາ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນການປັບຕົວໃຫ້ຄຸ້ນເຄີຍ.